Туй күлмәге

Туй күлмәге
Мәсгут Имашев көе, Мансур Шиһапов сүзләре

Килү белән язлар, һәр кич назлап,
Пэр сандугач җырын тыңладык.
Язлар бәхет бүләк итте безгә,
Туй күлмәген алдык нәкъ шул көздә,
Тик кияргә насыйп булмады.

Мин еш киләм чишмә аккан җиргә
— Яшьлек эзем, татлы хыялга.
Чишмә ага чакрымнарын иңләп,
Минем хисләр без танышкан җирдә;
Ник килмисең, иркәм, шул ярга?

Яшьлегемә кире кайтыр идем,
Кабатланмас булса ялгышлар.
Башкаларны йөрәк кабул итми,
Күз алдымнан буй-сыннарың китми,
Күңелемдә әрнү, сагышлар.

Чишмә җыры бик ямансу була,
Бигрәк моңсу була көзләрен.
Януларым, көюләрем белән
Сагынганда туй күлмәген киям,
Һәм юлларда була күзләрем.

Перевод на русский:

Туй күлмәге ( свадебное платье)

С приходом весны, каждый вечер нежась,
Слушали пение соловья.
Весна подарила нам счастье,
Свадебное платье купили той же осенью,
Только надевать его не пришлось.

Я часто прихожу туда, где течет ручей
— След молодости, к сладкой мечте.
Ручей течет огибая преграды,
Мои чувства там, где мы познакомились.
Почему не приходишь, родная, на те берега?

Я вернулся бы в дни молодости,
Чтоб не повторить тех ошибок.
Других сердце не принимает,
Перед глазами лишь твой стан,
На душе боль, печаль.

Песня ручья бывает печальна,
Очень грустна бывает осень.
Страданьями, печалями,
Когда скучаю надеваю свадебное платье,
И гляжу на дорогу.